บทที่ 90

“วี้! หนูบินได้!” หนูตะโกน ขาของหนูเตะอากาศไปมาเหมือนตอนว่ายน้ำ ใครอุ้มหนูขึ้นมานะ หนูรีบหันขวับไปดู

เป็นคุณผู้ชายใจดีคนนั้นนี่เอง! คนที่รองเท้าหรูๆ ของเขาเลอะเทอะไปหมดตอนหนูทำเค้กช็อกโกแลตหกใส่ เขาไม่โกรธหนูเลยสักนิด ตอนนั้นเขาแค่ยิ้มให้

“สวัสดีค่ะคุณลุง!” หนูโบกมือตรงหน้าเขาเลย “คุณลุงมาทำอะไรที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ